به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «گلستان ما» - داود خاندوزی؛ ساعت که به شب نزدیک شد، خبرنگاران یکی‌یکی وارد سالن شدند؛ همان‌هایی که در طول سال، پیش از بسیاری از مدیران از حادثه باخبر می‌شوند، پشت تریبون مطالبه می‌ایستند، تلفن مردم را جواب می‌دهند و گاهی برای یک خبر ساده، ساعت‌ها دنبال یک مقام مسئول می‌دوند.

این بار اما قرار بود خودشان موضوع خبر باشند چرا که مراسم 17  مرداد، روزی که تقویم به نام خبرنگار ورق می‌خورد، قرار بود فرصتی باشد برای شنیدن صدای کسانی که در تمام روزهای سال صدای دیگران هستند.

مراسم برگزار شد؛ ضیافت برپا بود و همه‌چیز برای یک شب خاطره‌انگیز آماده به نظر می‌رسید. اما یک چیز کم بود؛ پاسخ روشن به مطالبات خبرنگاران.

حمید نائینی روی صحنه رفت و با زبان طنز بخشی از مشکلات خبرنگاران را روایت کرد؛ طنزی که گاهی آن‌قدر به واقعیت نزدیک بود که مرز خنده و تلخی را از بین می‌برد.

خبرنگاران مانده بودند که بخندند یا به حرفه‌ای فکر کنند که سال‌هاست با عشق ادامه‌اش داده‌اند، اما سهمشان از امنیت شغلی و رفاه هنوز محل پرسش است.

شاید خبرنگاران با خودشان فکر می‌کردند که وقتی وارد مراسم شوند از دغدغه‌هایشان بگوید از مشکل بیمه؛ از دفتر اجاره‌‌ای که هر سال بیشتر می‌شود؛ از درآمدهایی که با هزینه‌های زندگی فاصله گرفته؛ از مسکنی که برای بسیاری به رؤیا تبدیل شده و از شغلی که در آن، امنیت فردا تضمین‌شده نیست و یک مطالبه احترام به خبرنگار و صیانت از جایگاه رسانه.

حرف‌هایی که شاید می‌توانست همان شب به تصمیم تبدیل شود؛ تشکیل صندوق حمایت از خبرنگاران، ایجاد تعاونی مسکن، اختصاص ردیف اعتباری مشخص برای رسانه‌ها از محل منابع فرهنگی و طراحی بسته‌های رفاهی و حمایتی، اما باز هم بخش زیادی از این حرف‌ها برای فردا ماند؛ همان فردایی که سال‌هاست می‌رسد و دوباره وعده‌ها را با خود می‌آورد.

مسئولان هم در این مراسم سخنرانی کردند، علی‌اصغر طهماسبی، استاندار گلستان، در این مراسم گفت: ۱۷ مرداد تنها نمادی برای پاسداشت مقام خبرنگار است و فعالیت رسانه‌ای به یک روز محدود نمی‌شود.

وی خبرنگاران را «رکن چهارم حکمرانی» دانست و افزود: بخشی از مطالبات این قشر طی سال‌های گذشته و دولت‌های مختلف باقی مانده و باید پذیرفت این مطالبات بحق و قابل پیگیری است.

طهماسبی از پیگیری موضوع مسکن خبرنگاران خبر داد و یادآور شد: جلساتی با مسئولان مربوط برگزار شده و تلاش می‌شود بخشی از مشکلات این حوزه در دولت چهاردهم سامان یابد. او همچنین از اقدامات انجام‌شده در زمینه وام و تسهیلات برای خبرنگاران سخن گفت.

اما مسئله خبرنگار فقط وام نیست.

خبرنگار پیش از آنکه متقاضی تسهیلات باشد، به امنیت شغلی، شأن حرفه‌ای، درآمد پایدار و امکان ادامه دادن نیاز دارد.

خبرنگار  باید بتواند فردا هم خبرنگار بماند؛ نه اینکه برای پرداخت اجاره دفتر، بیمه یا هزینه‌های زندگی، میان ماندن و رفتن از این حرفه گرفتار شود.

استاندار گلستان همچنین به نقش رسانه‌ها در حوادث و شرایط جنگی اشاره کرد و ابراز داشت: خبرنگاران در کنار مردم، رهبری و منافع ملی ایستاده‌اند و نقش آنان در افزایش تاب‌آوری جامعه کمتر از سایر بخش‌های مؤثر در دفاع از کشور نیست.

احمد گلچین، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی گلستان نیز خبرنگاران را از عوامل مؤثر در حفظ آرامش و انسجام جامعه دانست و از آنان خواست در مسیر توسعه استان، ظرفیت‌های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی گلستان را بیشتر معرفی کنند.

او بر نقش رسانه در معرفی ظرفیت‌های مغفول استان و کمک به جذب سرمایه‌گذار تأکید کرد.

مطالبه‌ای که البته یک سؤال ساده را به همراه دارد: اگر قرار است خبرنگار موتور محرک توسعه باشد، چه کسی قرار است موتور فرسوده زندگی خبرنگار را تعمیر کند؟

شاید عجیب‌ترین اتفاق مراسم، جایی بیرون از متن سخنرانی‌ها رخ داد؛ سالن اینترنت نداشت.

برای چند ساعت، خبرنگاران از فضای مجازی جدا شدند؛ نه خبری منتشر کردند، نه استوری گذاشتند و نه درگیر حاشیه‌های همیشگی شدند.

ناخواسته، فرصتی فراهم شد تا خبرنگارها برای چند ساعت از «خبر» فاصله بگیرند و به خودشان فکر کنند؛ به شغلی که در آن باید همیشه دنبال پاسخ بود، اما گاهی برای پرسش‌های خودشان، پاسخی پیدا نمی‌شود.

مراسم تمام شد، چراغ‌ها خاموش شد، صندلی‌ها خالی ماند و خبرنگاران به خانه برگشتند؛ با همان دغدغه‌هایی که صبح از خانه آورده بودند.

مراسم 17  مرداد تمام شد؛ اما خبرنگار هنوز منتظر است یک روز، به جای شنیدن وعده، صدای خودش را در تصمیم‌های واقعی مسئولان بشنود.

انتهای خبر/